Dokter in Ghana, onder deze titel schrijft Karel Bijlsma uit Schaijk over zijn verblijf in het Afrikaanse land. Met zijn vrouw Marieke is hij na zijn pensionering in een ziekenhuis in Battor gaan werken.
Vrijdag de 13e
Veel mensen in West-Europa beschouwen vrijdag de 13e als een ongeluksdag. In Ghana doen ze er niet aan mee. Sinds vrijdag de 13e juni hebben we redenen om ze gelijk te geven, want toen is het mortuarium in Battor door Marieke officieel geopend en door de pastoor van Battor ingezegend. Om 07.00 zou de inzegening en opening plaatsvinden . . . . dus waren we feestelijk gekleed om 07.00 uur aanwezig. Om 07.30 kwam meneer Pastoor. Onze administrateur verzocht hem om het kort te houden. Dat is redelijk gelukt: een korte toespraak en enkele gebeden, daarna kregen alle aanwezigen een douche wijwater. Mariek knipte de linten bij de poort en de deur van het mortuarium door en meneer Pastoor wijwaterde vervolgens het gebouw van buiten en binnen en ook nog het omliggende terrein. Om 08.00 uur gingen we terug naar het ziekenhuis. De maandag daarna is het van start gegaan.
Er is wel het e.e.a. aan vooraf gegaan. In het verleden heb ik al verschillende keren geschreven over het culturele belang van het mortuarium voor de inwoners van Battor en de verre omgeving en ook over het financieel belang voor het ziekenhuis. Ook heb ik bericht over de tegenslagen, die we gaandeweg hebben gehad met betrekking tot het krijgen van de vrieselementen. De toezeggingen van het rijk, dat we ze zouden krijgen, waar een jaar later niets van leek waar te zijn. Onze zeer teleurstellende ervaringen met een Ghanese leverancier, die binnen 6 weken zou leveren na aanbetaling van 70% en die na 6 maanden nog steeds amper iets had uitgevoerd. De verrassing, dat het rijk toch bleek te leveren en we dus mogelijk een luxe probleem van (te) veel vrieselementen hadden. Anticiperend daarop bouwden we het mortuarium uit om de koelelementen van de Ghanese leverancier in ieder geval te kunnen plaatsen (mochten ze nog komen), onder het moto: „beter te veel dan niks”.
Toen we begin juni weer in Battor kwamen, waren de vrieselementen van het rijk geplaatst en bedrijfsklaar. Een generator ontbrak nog, maar die was eigenlijk niet zo nodig zeiden ze, omdat de vrieskisten 3 dagen zonder stroom zouden kunnen, zonder dat er met de stoffelijke resten iets zou gebeuren. „Zo lang valt de stroom hier nooit uit, dus kunnen we starten” waren we unaniem van mening. Toch gaan we voor alle zekerheid de bijna 50 jaar oude generator van het ziekenhuis, die we vorig jaar hebben vervangen, reviseren en installeren.
De Ghanese leverancier heeft intussen amper iets gedaan, maar wel een hoop praatjes verkocht hoe het allemaal is gekomen. Volgens ons liegt hij dat hij barst. We hebben hem duidelijk gemaakt, dat hij buitengewoon ongeloofwaardig is en dat we ons gedwongen voelen andere stappen te nemen, als e.e.a. niet binnen 4 weken klaar is. We blijven er op hopen en zullen hem zo veel mogelijk achter zijn vodden zitten, want een rechtszaak beginnen in Ghana is een gebed zonder eind. Bovendien is het duur en waarschijnlijk bij voorbaat zinloos. Maar dreigen kan geen kwaad.
Intussen is er toch reden tot blijdschap, want het mortuarium is van start. We hopen daarmee de financiële basis voor het ziekenhuis in de toekomst zekerder te hebben gesteld. En dat alles op vrijdag de 13e.