Dokter in Ghana, onder deze titel schrijft Karel Bijlsma uit Schaijk over zijn verblijf in het Afrikaanse land. Met zijn vrouw Marieke is hij na zijn pensionering in een ziekenhuis in Battor gaan werken.
Wettelijke aansprakelijkheid
Het ziekenhuis in Battor en de Ghanese artsen hebben geen Wettelijke Aansprakelijkheidsverzekering en geen Rechtsbijstand Verzekering. In het verleden heb ik ze daar herhaalde malen op aangesproken, maar dat werd altijd afgewimpeld onder het motto, dat gebeurt niet in Ghana.
In de krant staat vandaag een artikel onder de kop: „Schroom niet doktoren aan te klagen”. De directeur van het artsen en tandartsen registratiebureau stelt daarin, dat het de plicht van iedere Ghanees is om doktoren aan te klagen ter compensatie van een foute diagnose of ander niet professioneel gedrag, dat tot schade heeft geleid. Hij kwam tot dit standpunt naar aanleiding van een gerechtelijke uitspraak, waarbij een nepdokter tot een boete van 1000 Ghana cedies (ongeveer 700 euro) was veroordeeld of 5 jaar gevangenisstraf als hij niet zou betalen. De man had zich voorgedaan als dokter en een baan in een ziekenhuis gekregen. Hij had andermans naam gebruikt en 2 diploma’s geproduceerd. Het ene diploma classificeerde hem als algemeen arts en het tweede als chirurg. Na een paar dagen was twijfel gerezen in het ziekenhuis, omdat hij verkeerde medicijnen voorschreef. Navraag bij de universiteit openbaarde, dat de diploma’s toebehoorden aan een jonge dokter, die in september vorig jaar was overleden. De nepdokter was gearresteerd en had bekend, dat een man, die nu in Engeland woonde, de diploma’s voor hem had vervalst. De naam van de man, kon hij zich niet meer herinneren.
In dezelfde krant staat een redactioneel commentaar waarin de uitspraak van de directeur wordt omarmd. Ze stellen, dat de medische beroepsgroep duidelijke ethische richtlijnen heeft waarop de praktijkvoering berust: „de dokter moet altijd de hoogste standaard van professioneel gedrag handhaven zonder winstbejag!”
Ze gaan verder met te zeggen, dat in vele ontwikkelde landen medicolegale kwesties erg veel aandacht hebben gekregen om te bereiken, dat de patiënten zich veel meer bewust worden van hun rechten in de relatie met hun dokter en de behandeling die wordt geboden. Ze kennen veel geloofwaardige rapporten over doktoren, die zich aan hun verantwoordelijkheid onttrokken, wat in sommige gevallen tot de dood van de patiënt had geleid. In het verleden waren de slachtoffers van dit soort wangedrag veelal gedwongen de zaak te laten rusten onder het typisch Ghanees motto: „laat het aan God over” („Fama Nyame”). Het advies van het registratiebureau moet een nieuwe tijd markeren. De krant is van mening, dat de rechtbanken heel goed in staat zijn om e.e.a. te beoordelen en tot goede uitspraken te komen. Tenslotte dagen ze andere spelers in het veld uit om goede professionele opleidingen te geven, zodat ze gelijke tred houden met de moderne ontwikkelingen. „De verantwoordelijkheid voor de kwaliteit in de zorg is er tenslotte een, die de dokter overstijgt en vereist dat alle belanghebbenden hun rol effectief spelen”.
Ik moet toch het ziekenhuis en de dokters nog maar weer eens wijzen op het belang van een beroeps Wettelijke Aansprakelijkheid en Rechtsbijstand Verzekering. Want natuurlijk is het zo dat nalatigheid en wangedrag bestraft moet worden. Maar het is ook zo, dat een rechtszaak, ook als je onschuldig bent, een enorme psychische en financiële belasting is.